Friday, 22 May 2015

ஆரஞ்சு மிட்டாயும் ... ரிசல்ட்டும்

பிளஸ் 2 ரிசல்ட், எஸ்எஸ்எல்சி ரிசல்ட், காலேஜ் அட்மிஷன், பள்ளிக் கூட அட்மிஷன். இப்படியாக ஆரவாரம் தொடங்கியாச்சு. கடந்த வாரத்துல ஒருநாள் பிளஸ் 2 ரிசல்ட் வந்த அன்னிக்கு காலையிலேயே அடுத்த தெருவுல இருக்குற ஒரு பொண்ணு எங்க வீட்டுக்கு வந்திருந்தாள்.

‘அங்கிள், ஆண்ட்டி, நான் பிளஸ் 2 பாஸாயிட்டேன். 1162 மார்க். கட் ஆப் 186 வருது’ இப்படி உற்சாகமாக சொல்லிக்கிட்டே பெரிய சாக்லெட் ஒண்ணு கொடுத்தாள்.

அவளை வாழ்த்தி அனுப்பிவிட்டு சாக்லெட்டை பிய்த்து வாயில் போட்டதும், அது கரையத் தொடங்கியது. அப்போ, அந்த பொண்ணு சொல்லிட்டு போன வார்த்தைகளோட 25 ஆண்டுக்கு முன்னால நான், என்னோட பத்தாங் கிளாஸ் பரீட்சை ரிசல்ட்ட பார்க்க அலைஞ்சு திரிஞ்ச நெனப்பு மெதுவா எட்டிப்பார்த்துச்சு.

அப்போல்லாம், விஞ்ஞானம் இந்த அளவுக்கு வளரலை. பரீட்ச நம்பரை தட்டுனதும் இண்டெர் நெட்டில், மொபைல் போனில மார்க்க முழுசா பாக்குற வசதில்லாம் கிடையாது. ஏன்னா, இண்டெர் நெட், மொபைல் எல்லாம் அப்போ ஏது?

காலையில் அரசாங்கம் வெளியிடுற ரிசல்ட்ட பிரிண்ட் பண்ணி சாயந்தரம் வரும் மாலைமுரசு பேப்பருக்காக எல்லாரும் காத்து கிடப்போம். அதுவும், திருநெல்வேலில பிரிண்டாகுற அந்த பேப்பர், அங்கேயே பெரும்பாலும் வித்து தீர்ந்துடும்.

அங்கிருந்து தென்காசிய பாக்க ஒரு சில பேப்பர் தப்பி வருவது உண்டு. அதை ஆலங்குளத்துல வழியிலேயே சிலர் மடக்கிப் பிடிப்பாங்க. அதுக்காக, ஆலங்குளத்த சுற்றி இருக்கும் பல கிராமங்கள்ல இருந்து கொரங்கு பெடல் போட்டு ஆலங்குளத்துக்கு பையங்க எல்லாம் வந்து நிப்பாங்க. என்னோட, பத்தாவது பரிட்ச ரிசல்ட்ட பாக்குறதுக்கும் அப்படித்தான் போய் நின்னேன்.

அன்னிக்கு திருநெல்வேலில இருந்து தப்பிப் பிழைத்து ஆலங்குளத்துக்கு மாலைமுரசு பேப்பர் வந்த நேரம் என்ன தெரியுமா? நைட் 7 மணி. அதுல ஒரு பேப்பர அப்படியே அமுக்கிக்கிட்டு போய் சேக்காளிங்களோட (நண்பர்கள்) சேர்ந்து கிட்டு ஊருக்குள்ள ஒரு டீக்கடைக்கு போய் அந்த பேப்பர விரிச்சு பார்த்தோம்.

ஒவ்வொரு நம்பராக தேடித் தேடி பார்த்து யாருல்லாம் பாஸ், யாருல்லாம் பெயில் அப்படின்னு பார்க்கிறதோட எங்க கூட வராத சேக்காளிங்க வீட்டுக்கு நேரா போயி பரிட்ச ரிசல்ட்ட சொல்லுவது உண்டு. அதுவும், ஒண்ணா படிக்கிற பொம்பள புள்ளைங்க வீட்டுக்கு போய் ரிசல்ட்ட சொல்லுறதுக்கு சேக்காளிங்களுக்குள்ள பெரிய அடிதடியே நடக்கும்.

அப்போல்லாம், பேப்பருல ரிசல்ட்ட பாக்கிறதே தனி கலை. ஒவ்வொரு கல்வி மாவட்ட வாரியா ரிசல்ட்ட பிரிண்ட் பண்ணி இருப்பாங்க. பேப்பருல ஒரு பக்கத்தில ஆரம்பத்துல மட்டும் முழுசா நம்பர் இருக்கும். அதுக்குப் பிறகு, கடைசி 3 நம்பர மட்டும் வரிசையா பிரிண்ட் பண்ணி இருப்பாங்க. அதனால், நம்மோட பரீட்ச நம்பரோட முதல் பகுதி முழுசா எந்த பக்கத்துல இருக்குன்னு முதல்ல கண்டு புடிக்கணும். அப்புறமா, அதுல இருந்து நூல் பிடிச்சு போயி நம்ம நம்பர் எங்க இருக்குன்னு பார்க்கணும்.

நம்மோட கடைசி மூன்று லக்க நம்பர் இருந்தா பாஸ். இல்லாட்டா.... அவ்ளோதான். இப்பிடி பரிட்ச எழுதுன நம்பர மட்டும் பேப்பருல பாக்குறதுக்குள்ள அன்னைக்கு முழுசும் மனசுக்குள்ள ஓடுற பதற்றம், பயம் இதெல்லாம் இருக்கே... அப்பப்பா.... அத விவரிக்கவே முடியாது.

கொஞ்சம் அரகொற மாணவனா இருந்தா அவ்ளோதான். அவன அன்னிக்கு யார் பார்த்தாலும் அவன இளக்காரமா பாக்குறது மாதிரியே அவனுக்கு தெரியும். இதனாலேயே, ஒரு சில அரகொறைங்க ரிசல்ட்ட பாக்காமலேயே தற்கொலைக்கு போயிருவாங்க. அதுல சிலர், வாழ்க்கைல தோத்த பிறகு, பேப்பர் ரிசல்ட்டுல பாஸாகி இருப்பாங்க.

இவ்ளோ கலாட்டாவுக்கு நடுவுல ரிசல்ட்ட பார்த்து முடிக்கும்போது அன்னிக்கு நைட்டாயிரும். மறுநாள் தான் பாஸான விஷயத்தை அக்கம்பக்கம், சொந்தக்காரங்க அப்படின்னு ஒவ்வொருத்தர் கிட்டயும் சொல்ல முடியும். அதனால, மறுநாள் காலங்காத்தால எழுந்திருச்சி அண்ணாச்சி கடை எப்போ திறக்குமுன்னு பார்த்து 5 பைசா ஆரஞ்சு மிட்டாய் பாக்கெட் வாங்கி ஒவ்வொருத்தருக்கா கொடுப்போம்.

இந்த கூத்துங்க எல்லாம் முடியறதுக்கு முழுசா ரெண்டு நாளாயிரும். அதுக்கு பிறகு, எந்தெந்த பாடத்துல எத்தன மார்க்குன்னு பாக்கணுமே? அதுக்கு மூணு, நாலு நாளாகும். பள்ளிக்கூடத்துக்கே நேரடியா மார்க் லிஸ்ட்ட அனுப்பி வச்சிருவாங்க. அங்க போயிதான் மார்க்க பாக்க முடியும்.

பள்ளிக் கூடத்துல அரகொறைக்கு என்ன மதிப்பு இருக்கும்? அங்க நல்லா படிக்கிற டாப் டென் பையங்க மார்க்க மட்டுந்தான் மொதல்ல காட்டுவாங்க.  அப்புறம் பொறுமையா இருந்து என்ன மாதிரி கொஞ்சம் சுமார், சுமார், பேக் பெஞ்சு மாணவங்க ரிசல்ட்ட எல்லாம் பாக்குறதுக்கு ஒரு வாரம் வரை ஆயிடும்.

இப்படித்தான், 25 ஆண்டுக்கு முன்னால என்னோட பள்ளிக்கூட ரிசல்ட்ட திருவிழா மாதிரி ஒரு வாரம் கொண்டாடுன நெனப்பு முழுசும் என்னோட அடி நாக்குல இப்பவும் இனிச்சு கெடக்கு, அப்போ நான் ஒவ்வொருத்தருக்கும் கொடுத்த ஆரஞ்சு மிட்டாய் மாதிரியே.

ஆனா, இன்னிக்கு.....? அந்தப் பொண்ணு குடுத்த சாக்லேட் மாதிரியே ரிசல்ட்டு கொண்டாட்டமும் அரை நாளுக்குள்ள கரைஞ்சு போயிருது.

= வை.ரவீந்திரன் 


Sunday, 10 May 2015

எக்காளமிடுகிறது இயற்கை...


 
திட்டமிட்டு சேர்த்த
தங்கம், வெள்ளி
எல்லை தகராறுடன்
எழுப்பிய வீடு - அனைத்தும்
கணப்பொழுதில் வீழ்ந்தன
புழுதிப்படலம் சூழ
மண்ணில்

பாசம் ஊட்டிய அன்னை
அறிவு வளர்த்த தந்தை
பரிவு காட்டிய உறவுகள்
ஓருயிராய் இணைந்த மனைவி
வாழ்வை அர்த்தமாக்கிய மழலை
எவருமில்லை ஒரு நொடியில்
கதறி அழவும் ஆளில்லை

பணம், செல்வாக்கு, அதிகாரம்
அனைத்தும் போலி என உணரும்
வலிமிகு அந்த தருணத்தில்
கண்ணீரும் இழப்பீடும்
மீட்டுத் தரப்போவதில்லை
இழந்து விட்ட
எந்த ஒன்றையும்...

உடலா, உயிரா,
சொத்தா, சொந்தமா
மிதந்து கொண்டிருக்கும்
புழுதிச் சாம்பலில்
பிரித்தறிய முடியாவண்ணம்
புதைந்து விட்டன அனைத்தும்
ரிக்டர் கூறிய நடுக்கத்தினால்...

எல்லாம் வென்ற மமதையில்
நிற்கும் மனிதனை வென்று
எக்காளமிடுகிறது இயற்கை...
காதறுந்த ஊசியும்
கடைவழி வருமோ...?
காலம் வென்ற இவ்வுண்மையை
முற்றாய் உணர்ந்தார் யாரோ?

= வை.ரவீந்திரன் 


Thursday, 7 May 2015

அழுகையில் கரையும் துயரம்



கிராமங்களில் உறவினர்கள் இறந்து விட்டால் ஊரே கூடி வந்து அழுது ஒப்பாரி வைப்பது உண்டு. துக்க வீட்டின் அருகில் வரும் வரை மிக நன்றாக பேசிக் கொண்டு வருபவர்கள் கூட, துக்க வீட்டையும் உயிரற்று கிடக்கும் உறவினரையும் பார்த்த உடனேயே கதறி அழுவதை பார்க்கும்போது பிரமிப்பாக இருக்கும். எங்கிருந்து அந்த அழுகை வருகிறது? பால்ய பருவத்தில் அந்த நிகழ்வுகளை மிரட்சியுடனேயே பார்த்திருக்கிறேன்.

உறவினர் வீடுகளில் துஷ்டி கேட்பதோடு (துக்கம் விசாரிப்பது என்பதன் எங்கள் ஊர் மொழி) அங்கு உறவை இழந்து துயரத்தில் இருக்கும் குடும்பத்தினருக்கு துணையாக இருந்து இறுதிச் சடங்குக்கு தேவையான பொருட்களை நினைவூட்டி எடுத்து வைப்பது, சடங்கு, சம்பிரதாயங்களுக்கு தேவையான ஏற்பாடுகளை செய்து உதவுவது என எனது தாயார் எப்போதுமே முன்னால் நிற்பார். அது கிராமத்து வழக்கம். சில துக்க வீடுகளில் அவரது அழுகையையும் கண்டு நான் அச்சமடைந்திருக்கிறேன்.

கொஞ்சம் வளர்ந்த பிறகு, எனது மனதில் நெடுநாளாக குமைந்து கொண்டிருந்த கேள்வியை எனது தாயாரிடமே கேட்டு விட்டேன். துக்க வீட்டை அடைந்ததும் அழுகை பீறிட்டு வருவது எப்படி? அதுவும் பெண்கள் மட்டும் மிகப் பெருங்குரலெடுத்து ஓ வென கதறும் மர்மம் என்ன?

இதற்கு எனது தாயார் சொன்ன பதில், இதுதான். ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் அடி மனதில் பல்வேறு ஏமாற்றங்கள் உண்டு. சிறிய வயதில் நெருங்கிய உறவினரின் பிரிவு, மிகவும் பாசம் வைத்த ஒருவரின் திடீர் மரணம் என ஏதாவது ஒரு துக்கம் ஒளிந்து கிடக்கும். அந்த துயரத்துக்கு ஒரே வடிகால் அழுகை. அதைத்தான் துக்க வீடுகளில் வந்து கொட்டிவிட்டு மனம் லேசாகி அவர்கள்  திரும்புகின்றனர் என்றார். என் தாயார் கூட இறந்து போன அவரது தாய், தந்தையை நினைத்து அழுவது உண்டாம். இந்த நினைவுகள் எல்லாம் இப்போது ஏன் என் மனதுக்குள் சுழன்று கொண்டிருக்கிறது? காரணம் இருக்கிறது.

கூவாகம் கூத்தாண்டவர் கோயில் திருவிழாவில் திருநங்கைகள் ஒன்றாக கூடி முதல் நாளில் மகிழ்ச்சியுடன் ஆடிப் பாடியதும், மறுநாளில் தாலியை அறுத்து கதறி அழுது ஒப்பாரி வைத்து வீங்கிய கண்களுடன் ஊர் திரும்பியதும் செய்தித்தாள்களில் அடுத்தடுத்த நாட்களில் என் கண்களில் தென்பட்டன. அவற்றை பார்த்ததும் எனது தாயார் என்னிடம் கூறிய வார்த்தைகள் மனதுக்குள் ஒலிக்கத் தொடங்கின. 




தங்களுக்குள் அடக்கி வைத்திருக்கும் ஆற்ற முடியாத உணர்வுகளை
ஆண்டுக்கு ஒருமுறை கூவாகம் வந்து கொட்டிச் செல்கின்றனர், திருநங்கைகள். திருமணம் என்பது கானல் நீராகிப் போன அவர்கள் வாழ்க்கையில், அரவானை கணவராக வரித்து தாலி கட்டிக் கொள்கின்றனர். பின்னர், உலகையே வென்றுவிட்ட மகிழ்ச்சியில் விடிய விடிய ஆடிப் பாடுகின்றனர். விடிந்ததும் அரவான் களப்பலி கொடுக்கப்பட்டதும் ஒப்பாரி வைத்து கதறி அழுகின்றனர்.

அந்த அழுகையில், மானுட சமூகத்திடம் இருந்து கிடைக்கும் அவமானம், உறவினர்களின் புறக்கணிப்பு, முகம் அறியா நபர்களின் உதாசீனம், கேலி, கிண்டல் என அனைத்தையும் கரைத்து விட்டு திரும்பிச் செல்கின்றனர்.

அதன்பிறகு....? மீண்டும் அதே அவமானம், புறக்கணிப்பு, உதாசீனம், கேலி, கிண்டல்... அடுத்த ஆண்டில் மீண்டும் திருவிழா, தாலி, ஒப்பாரி, அழுகை..... இப்படியாக தொடருகிறது அவர்களின் வாழ்க்கைப் பயணம்... கிராமத்து முன்னோர்கள் வகுத்து தந்த பாதையில்....   

= வை.ரவீந்திரன் 

Monday, 20 April 2015

ரகசிய பெட்டகங்கள்



 
 நீங்காத நறுமணங்கள்
நிறைந்த நந்தவனம்
இந்த உலகம்
ஓட்டை பானையில்
ஒழுகும் நீர் போன்ற
ஆயுள் கொண்ட மனிதன்
பாதம் பதிந்த பகுதிகளில் மட்டும்
பெயர்களின் வாசம்


காலம் நம் கரம் பற்றி
இழுத்து செல்லும் வழியில்
கரடு முரடான மலைகளும்
வளைந்த முகடுகளும்
வருத்தங்களை தரலாம்
வருத்தம் நீங்கி தடைகளை கடந்தால்
குளிர்தரும் நீரோடைகளும்
நறுமண சோலைகளும் வரவேற்கலாம்


ரகசியங்களின் குவியல்
ஆழ்கடலுக்கு மட்டுமேயானதல்ல
உயிர்தாங்கி உலவும்
உடல்கள் ஒவ்வொன்றும்
உடல்களை தாங்கும்
பூமியின் ஒவ்வொரு அங்குலமும்
சாவி இல்லா ரகசிய பெட்டகங்களே


= வை.ரவீந்திரன் 

Friday, 17 April 2015

எங்கே செல்லும் இந்த பாதை...?





இந்தியாவில் உள்ள மற்ற மாநிலங்களை ஒப்பிடும்போது கல்வியில் தமிழகம் முன்னிலையில் இருக்கிறது. இதற்கு முக்கிய காரணம் தந்தை பெரியார். இந்த உண்மையை எவராலும் மறுக்க முடியாது. இடையில் மட்டுமே ஆடை அணிய வேண்டும் என்று அறிவுறுத்திய மேலாதிக்க சிந்தனையை உடைத்தவர் அவரே. கடவுளின் பெயரால் கருத்துக் குருடர்களாக இருந்தவர்களின் கண்களை திறந்தவரும் அவரே. ஒரு காலத்தில் ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டு இருந்த இனத்தவரின் குழந்தைகளும் இன்று பள்ளிகளில் பலகைகளில் அமர்ந்து கல்வி பெறுகிறார்கள் என்றால் தந்தை பெரியாரின் சமூக சீர்திருத்த போராட்டத்தால் விளைந்த பலன்களில் ஒன்று.

இவை எல்லாம் சாதனைகளா என்று யாரேனும் மனதுக்குள் நினைத்தால், இப்போதும் பீகார், ராஜஸ்தான், மத்திய பிரதேசம், உத்தரப்பிரதேசம் போன்ற வட மாநிலங்களில் நடக்கும் நிகழ்வுகளாக அன்றாடச் செய்திகளில் வருபவற்றை சற்றே அசைபோட்டு பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.

கைம்பெண் மறுமணம், விவாகரத்து பெற்ற பெண்ணுக்கு திருமணம் என பெரிய மாற்றங்கள் எல்லாம் தமிழகத்தில் சர்வ சாதாரணமாக நிகழ்கிறது என்றால் தந்தை பெரியார் ஒருவர் மட்டுமே அதற்கு காரணம். ஆனால், பெரியாரின் முற்போக்கு சமூக சீர்திருத்தக் கொள்கைகளை அவருக்குப் பின்னால் வந்த அவரது சீடர்கள் சரியாக எடுத்துச் செல்கிறார்களா...?  

கல்வியில் சிறந்து விளங்கும் தமிழகத்தில் இன்னமும் கவுரவ கொலைகள் நடைபெறுவதற்கு பெரியார் தோற்றுவித்த இயக்கத்தில் இப்போது இருப்பவர்கள் கூறும் பதில் என்ன...? இது ஒருபுறம் இருக்க... மூட நம்பிக்கைகளையும் கண்மூடித்தனமான மத நம்பிக்கைகளையும் (அது எந்த மதமாக இருந்தாலும் சரி)  எந்த மண்ணில் பெரியார் தீவிரமாக எதிர்த்து வந்தாரோ அதே மண்ணில் மீண்டும் மதச்சார்பு கொள்கைகளும் மூட நம்பிக்கைகளும் வேகமாக வேர் பிடித்து வருவதற்கு காரணம் என்ன? பெரியாரின் கொள்கைகளை அடுத்தடுத்த தலைமுறைகளுக்கும் முறையாக கொண்டு செல்லும் பணிகளை சரியாகச் செய்யாதது தான்.

சமூகத்தில் புரையோடிக் கிடக்கும் மூட பழக்க வழக்கங்களை ஒழிப்பதும் சமூக சீர்திருத்தப் பணிகளும் மட்டுமே தனது தலையாய பணி என்று கூறியதோடு தேர்தல் அரசியலில் இருந்து ஒதுங்கி இருந்தவர், தந்தை பெரியார். அரசியல் பிரவேச ஆசையினாலேயே அவரது திராவிடர் கழகத்தில் இருந்து பிரிந்து திமுக உருவானது என்பதும் அண்ணா உள்ளிட்டோரை ‘கண்ணீர் துளிகள்’ என்று பெரியார் வருணித்ததும் வரலாற்று உண்மை.

ஆனால், பெரியாருடைய திராவிடர் கழகத்தின் இன்றைய நிலை என்ன? பெரியார் தெரிவித்த சமூக சீர்திருத்த கொள்கைகளை முன்னெடுத்துச் செல்வதற்கு பதிலாக ஏதோ ஒருவகையில் தங்களுக்கு ஆதாயம் கிடைக்கும் என்ற எண்ணத்தோடு தேர்தல் அரசியலுக்கு வக்காலத்து வாங்கும் வேலைகள் மட்டுமே செவ்வனே நடைபெறுகின்றன. அதில் ஒன்று தாலி அறுப்பு போராட்டம்.
எத்தனை சுயமரியாதை திருமணங்களில் பொன்னணி என்ற பெயரில் தாலி கட்டுகின்றனர் என்ற உண்மை போராட்டம் நடத்தியவர்களுக்குத் தெரியாதா...? பிறகு, என்ன தாலி அறுப்பு போராட்டம்? ஏப்ரல் 14 அன்று நடைபெற்ற அந்த போராட்டத்துக்கு வந்த 21 தம்பதியினரில் பெரும்பாலானோர் (தங்களின் தங்கத் தாலியை (பொன்னணி) பத்திரப்படுத்திவிட்டு) புது மஞ்சள் கயிற்றில் மஞ்சள் கிழங்கு அணிந்து வந்தனர், என்பது பத்திரிகைகள் கூறும் தகவல்.

தந்தை பெரியாரின் கொள்கை என்ற பெயரில் நடைபெற்ற இந்த போராட்டத்தின் பின்னால் மிகப்பெரிய சூழ்ச்சி இருப்பதாகவே தோன்றுகிறது. தமிழகத்தில் இந்து மத அமைப்புகளை கோபமூட்டும் வகையில் இப்படி ஒரு போராட்டத்தை நடத்தினால் அவர்களிடம் இருந்து எதிர்ப்பு கிளம்பும். அதன்பிறகு, இந்து அமைப்புகளுக்கு எதிராக தமிழ் அமைப்புகளும் (திராவிடர் கழகம் அல்லாத), பெரியாரிஸ அமைப்புகளும் ஒன்று திரண்டு எதிர்வினையாற்றுவார்கள்.

அந்த சமயத்தில் அவர்களை ஓரணியில் மெதுவாக திரட்டுவதோடு, அதிமுக தலைமை மற்றும் ஜெயலலிதா உள்ளிட்டோரை வழக்கமான பாணியில் வசை பாடிவிட்டு அப்படியே அந்த அணியை திமுக ஆதரவு அணியாக இழுத்து வருவது தான் வீரமணியின் தாலி அறுப்பு அஜண்டா வின் பின்னணி. பெரியாரிசத்தை பரப்புவது தான் முதன்மையான நோக்கமெனில் தமிகத்தின் வட மாவட்டங்களிலும் தென் மாவட்டங்களிலும் தலைவிரித்தாடும் சாதி மோதல்களுக்கு எதிராக சாதி மறுப்பு பிரச்சாரத்தில் அல்லவா, பெரியாரின் இயக்கம் களம் இறங்கி இருக்க வேண்டும்?

இலங்கை இனப் படுகொலைக்கு பிறகு தமிழ் அமைப்புகளும் பெரியார் கொள்கைகளை (கி.வீரமணி போல அல்லாமல்) முன்னெடுத்துச் செல்லும் பிற இயக்கத்தினரும் திமுக மற்றும் காங்கிரஸ் மீது மிகவும் கொந்தளிப்பில் இருந்து வருவதும் இலங்கை இன பிரச்சினையில் காங்கிரஸ், திமுக உள்ளிட்டோரின் எந்த சால்ஜாப்புகளையும் ஏற்கும் மன நிலையில் தமிழக மக்கள் இல்லை என்பதும் கவனிக்கத்தக்கது.  

பெரியாருடைய சமூக சீர்திருத்தக் கொள்கைகளை மக்களுக்கு கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்ற அக்கறை இருந்தால் பெரியார் திராவிடர் கழகம் உள்ளிட்ட பெரியாரிஸ அமைப்புகள் வலியுறுத்துவது போல, பெரியாரின் பகுத்தறிவு மற்றும் சமூக சீர்திருத்த புத்தகங்களை நாட்டுடைமையாக்க முன் வந்தால் போதும். பெரியார் தெரிவித்த கருத்துகளை திருக்குறள் போன்று பல்வேறு தமிழ் பதிப்பகங்களும் புத்தகங்களாக வெளியிடும்போது பெரியாரைப் பற்றி சாமான்ய மக்களும் தாமாகவே படித்து அறிந்து தெளிந்து கொள்வார்கள். பெரியார் கூறிச் சென்ற சமூக சீர்திருத்த, பகுத்தறிவு கொள்கைகளுக்கு இடைத்தரகர்கள் தேவை இல்லை.

பெரியாரின் பெயரில் இந்து அமைப்புகளுக்கு எதிராக கொம்பு சீவும் வேலைகளை மட்டுமே பார்த்துக் கொண்டிருந்தால், பெரியார் என்பவர் இந்து மதத்துக்கு எதிரானவர் என்ற பிம்பம் மட்டுமே எதிர்கால சந்ததியினரின் மனதில் படிந்து விடும். அவரது சமூக நீதி போராட்டங்களும், பெண்ணடிமைத்தனத்துக்கு எதிரான கருத்துகளும், சாதி மறுப்பு கொள்கைகளும் சுயமரியாதைச் சிந்தனைகளும் மறக்கடிக்கப்பட்டு விடும். இதுதான், அவருக்கு செலுத்தும் மரியாதையா...?

= வை.ரவீந்திரன் 

Thursday, 16 April 2015

திரு அணங்கையர்





அரி அரன் அரவான்
அடுக்கடுக்காய் கடவுள்
நாமங்களைக் கூறினாலும்
கடவுளுக்கே தாலி கட்டியபோதும்
சமூகத்தின் ஜனத் திரளுக்குள்
தொலைந்து விட்ட மனித இனம்.


குரோமாசோம்களின்
குளறுபடியான குறும்பில்
குழந்தையாய் விளைந்த
மலர முடியாத அரும்புகள்
வண்டுகள் நாடா மலர்கள்

ஒரு பாதி ஆணாய்
ஒரு பாதி பெண்ணாய்
அர்த்தநாரீஸ்வரராய் இருந்தும்
அங்கீகாரத்துக்காக போராடும்
அங்கீகாரமற்ற ஆண் தேவதைகள்...?

இயற்கையின் முரண்பாட்டால்
விளைந்த மூன்றாம் பாலினம்
மனித(?) சமுதாயத்தின் தவறால்
தவறே இழைக்காமல்
தண்டனை அனுபவிக்கும் சிற்றினம்

சீழ்க்கை ஒலிகளும்
சகிக்க முடியா கேலிகளும்
புல்லினமாக கூட மதிக்க முன் வரா
சமூகத்தின் கழுகுப் பார்வைக்குள்
பாதுகாப்பை தேடும் பறவைக் குஞ்சுகள்

(ஏப்ரல் = 15  திருநங்கையர் தினம்)

= வை.ரவீந்திரன் 

Thursday, 9 April 2015

கூலித் தொழிலாளியின் கையறு நிலை









உன் இருட்டு தொழிலுக்குள்
எங்களை இழுத்துச் செல்கிறாய்...!
எங்கள் வறுமை நெருப்பின் மீது
கரன்சி நோட்டுகளை வீசிறி
மயக்கம் ஏற்படுத்துகிறாய்...!

வனத்தின் மூச்சு திணறும் வரை...
எங்களையும் சேர்த்து இழுக்கிறது
உனது அடங்கா பண வெறி...!
உன் பசிக்கு எங்களை தின்னுகிறாய்!
எங்களை முன்னிறுத்தி நடக்கிறது உனது ஆட்டம்

கரன்சி, காக்கி, கடத்தல், கவர்மென்ட்
வலிமையான ஆரவாரங்களுக்குள்
எங்களின் அவலக்குரல் அமுங்கி விட்டது...
சத்தமின்றி வனத்தில் தொடங்கிய பயணம்
பேரொலியோடு புறப்பட்ட புல்லட்டுகளின்
சத்தத்தில் சத்தமின்றி அடங்கி விட்டது...
மரக்கட்டைகளுடன் எங்கள் உடல் கட்டைகள்

எங்களின் மிச்ச சொச்சங்களை
கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அழித்துவிட்டு
மீண்டும் தேடுகிறாய் எங்களைப் போல
மற்றொரு எங்களை...
பணமே பிரதானமாகிவிட்ட மண்ணில்
இந்த இரவு மட்டுமல்ல
நாளைய விடியலும் கூட
உனக்காக மட்டுமே...!



 = வை.ரவீந்திரன்.

Tuesday, 17 March 2015

கம்பர் பார்வையில் இலங்கை


மிக நெடிய நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு இலக்கியம் மீது கொண்ட காதலால் விளைந்த கட்டுரை இது.... 

 = வை.ரவீந்திரன்.


வால்மீகி எழுதிய ராமாயணத்துக்கும் கம்பரின் ராமாயணத்துக்கும் ஏராளமான வேறுபாடு உண்டு. தமிழருக்கே உரித்தான பண்பாட்டை மிகச் சிறப்பாக கம்பர் விவரித்திருப்பார். தமிழ் இலக்கியங்களில் கம்பரின் ராமாயண காவியம் தனித்துவமானது. கம்பரின் கற்பனை வளமும் இலக்கிய புலமையும், உவமை செறிவும் அதில் நிறைந்து காணப்படும். அந்த காவியத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு பகுதியும் இலக்கிய ஆர்வலர்களின் ரசனைக்கு சிறந்த விருந்தாக இருப்பதாலேயே, ‘கம்பன் வீட்டு கட்டுத் தறியும் கவி பாடும்’ என்ற சொல் வழக்கு தமிழில் உருவானது.

பல்வேறு காண்டங்களாக பகுக்கப்பட்டிருக்கும் ராமாயணத்தில், ‘சுந்தர காண்டம்’ பகுதி சிறப்பு வாய்ந்தது. சுந்தரன் என்றால் அழகன் என்று பொருள். கம்பர் சுட்டிக் காட்டும் அந்த அழகன் யாரெனில் அனுமன். ஒருவரது புறத்தோற்றம் மட்டுமே அழகு அல்ல. சவுந்தர்யம், பராக்கிரமம், அறநெறி, தீமையை வேரறுத்தல் போன்ற குணங்களை கொண்டவரே உண்மையான அழகன் என அனுமனின் குணங்களை வெளிக்காட்டி பெருமைப்படுத்தி மகிழ்கிறார், கம்பர்.

இலங்கையில் அசோக வனத்தில் சிறைப்பட்டு கிடக்கும் சீதையின் நிலை குறித்து அறிந்து வருவதற்காக புறப்பட்டுச் செல்கிறான், அனுமன். வங்கக் கடலை கடந்து இலங்கை தீவுக்குள் அனுமன் நுழைந்ததும் அனுமனின் கண்கள் வழியாகவே இலங்கை மாநகரின் அழகையும் அதில் புதைந்து கிடக்கும் ஆபத்தையும் ஒரு சேர விவரிக்க தொடங்குகிறார். இலங்கையை மூதூர் என்று குறிப்பிடுவதோடு அந்த படலத்துக்கும் ‘ஊர் தேடு படலம்’ என்றும் பெயர் சூட்டியுள்ளார். சுந்தர காண்டத்தில் உள்ள படலங்களில் மிகப் பெரியதாக இந்த படலம் உள்ளது.

ஒரு விருந்தினராக வெளிநாட்டு சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டால் சிறப்பு விருந்தினராகவே இருந்தால் கூட, அந்த நாட்டின் சிறப்பான பகுதிகளை மட்டுமே சுட்டிக் காட்டுவார்கள். மறைக்க வேண்டியதை மறைத்து உயர்த்த வேண்டியதை உயர்த்தி காட்டும் மரபே இன்று வரை தொடருகிறது. அதனால்தான், இலங்கையை முழுவதும் சுற்றிக் காண்பிக்கும் வகையில் ‘ஏரியல் வியு’ எனப்படும் கழுகுப் பார்வை மூலமாக விவரிக்கிறார்.

ஒரு பொன் அந்தி மாலைப் பொழுதில் பவள மலையில் சென்று இறங்குகிறான், அனுமன். அங்கு இருந்தபடியே இலங்கையை காண்கிறான், மாருதி. அந்த இடத்தில் இலங்கையின் பரப்பளவும், தோற்றமும் சுட்டிக் காட்டப்படுகிறது. முட்டை வடிவில் காணப்படும் இலங்கை, 700 யோசனை பரப்பளவு கொண்டதாகவும் 3 பிரிவுகளாகவும் கடல், மலை, காடு போன்ற இயற்கை அரண்களோடு மதில், அகழி என்று பாதுகாப்பு அரண்கள் நிறைந்ததாகவும் காணப்படுகிறது.

இந்திரன் மாளிகையை விட சிறந்ததாக வானுயர்ந்து நிற்கும் மாளிகைகள் உள்ளன.தெருவின் ஒரு முனையில் இருந்து மற்றொரு முனைக்கு செல்வது என்பது ஒரு ஊரில் இருந்து மற்றொரு ஊருக்கு செல்வதை போன்றதாகும். சூரியனிடம் உள்ளது போன்ற ஒளி மிகுந்த திடகாத்திரமான குதிரைகள், யானைகள், மக்கள் கூட்டம் என இலங்கை நகரம் நிறைந்து காணப்படுகிறது. அங்குள்ள மரங்கள் கூட, இந்திரனிடம் இருந்து ராவணன் பறித்து வந்த கற்பக தருக்கள் என்று வருணிக்கிறார், கம்பர்.

அடுத்தபடியாக, கம்பரின் கற்பனை திறன் சிறகடித்து பறப்பதை பாருங்கள். மலை போல உயர்ந்து நிற்கும் மதில் சுவர்களை தாண்டி நுழைய முடியாத காரணத்தால் மின் மினி பூச்சி போல கதிரவனின் ஒளி நகருக்குள் நுழைகிறதாம். சூரியனின் கதிர்கள் படாத காரணத்தால் மிகுந்த கரிய நிறமுடைய அரக்கர்களின் மேனிகளும் கூட சற்று வெளுப்படைந்து காணப்படுகிறதாம். நகரில் உள்ள தரை முழுவதும் பொன்னாகி விட்டதாலும் மாளிகைகளில் பொன், முத்து, வைரம், மணிகள் நிறைந்து காணப்படுவதாலும் அந்த ஒளியே சூரியனின் ஒளியை விழுங்கி விட்டது என்றும் கம்பர் விவரிக்கிறார்.  

இதை, ‘கறங்கு கால் புகாகதிரவன் ஒளிபுகா மறலி...’ என்று ஆரம்பித்து,

 ‘அறம் புகாதிந்த அணிமதிர் புறத்து நின்றகத்தின்...’ என்ற வரிகளுடன் நிறைவு செய்கிறார்.

அதாவது, இலங்கைக்குள் சூரியன் எவ்வாறு புகுந்து செல்ல முடியவில்லையோ அதுபோல அறநெறியும் அந்த மதில் சுவருக்குள் புக முடியாமல் புறத்தே நிற்கிறது என்று கூறுகிறார். அறம் நுழைய முடியாத அந்த மதிலுக்கு அப்பால் என்ன நடக்கிறது? அதையும் விவரிக்கிறார். வீணை இசைப்பதில் வல்லவனான ராவணனுக்கு இனிய இசை மீது அதிக மோகம் உண்டு. தனது கொடியிலேயே வீணையை இலச்சினையாக பொறித்தவன். அவன் வழியிலேயே இலங்கை நகர மாந்தர்களும் இனிய இசையை இசைத்து மகிழ்ந்து கிடக்கின்றனர்.


‘சாடியுள் நறவம் உண்டாள் தன் உரு வேறுபாட்டை

ஆடியுள் நோக்கி நானோ அல்லனோ.....’
என்ற வரிகள் மூலமாக மது மயக்கத்தில் கண்ணாடி முன்பு மருங்கி நிற்பதை சுட்டிக் காட்டுகிறார்.

அதே நேரத்தில் இலங்கை பெண்களின் குரலையும் அனுமன் வாயிலாக வியந்து
‘குழலும் வீணையும் யாழும் என்றினைய குழைய

மழலை மென்மொழி கிளிக்கிருந் தளிக்கின்ற மகளிர்’ 

என பாராட்டுகிறார், கம்பர்.


தேவாதி தேவர்களையும் வெற்றி கொண்டு தனது அடிமைகளாக ராவணன் வைத்திருந்தான் என்பது தெரியும். அவர்களும் இலங்கை நகரில் எப்படி இருக்கிறார்கள் என்பதை,

‘சித்திரப் பந்தியில் தேவர் சென்றனர்

இத்துணை தாழ்தனம் முனியும் என்றுதம்

முத்து இன ஆரங்களும் முடியின் மாலையும்

உத்தரீ யங்களும் இரிய ஒடுவார்’
என கூறுகிறார். 

அலுவலக நேரத்தை கடந்து சென்றால் சம்பளப் பிடித்தம் செய்வார்களோ என்று அஞ்சி ஓடும் தனியார் நிறுவன ஊழியர்கள் போல தேவர்கள் ஓடுகிறார்கள். எப்படி? மார்பில் அணிந்திருந்த மாலைகளும், அணிந்திருந்த ஆடைகளும் துவண்டு சரிய ஓட்டம் பிடிக்கின்றனர். அரண்மனைக்குள் நுழையும் போது அவர்கள் பணிந்த முறையானது, அடிமை வாழ்க்கையை சுட்டிக் காட்டுகிறது.

இதுபோல, ரம்பை, திலோத்தமை உள்ளிட்டோர் செல்வதை
‘உருப்பசி உடைவாள் எடுத்தனள் தொடர

      மேனகை வெள்ளடை உதவ

செருப்பினை தாங்கி திலோத்தமை செல்ல

       அரம்பையர் குழாம் புடைசூழ.....’   என்று பாடியுள்ளார்.

இது ஒருபுறம் இருக்க, பல தேசத்து மன்னர்களும் இலங்கை வேந்தனின் தாழ் பணிந்து தொழுது நிற்கின்றனர். அவ்வாறு மண்ணில் மண்டியிடும்போது கழுத்தில் அணிந்த மாலைகளில் இருந்து முத்து மற்றும் மணிகள் உதிருகின்றன. சூடியுள்ள பூக்களில் இருந்து மகரந்த தூள்கள் சிதறுகின்றன. இவை எல்லாம் தெருவில் குப்பைகளாக தேங்குகின்றன. அவற்றை வாயு பகவான் உடனுக்குடன் பெருக்கித் தள்ளி தெருவை சுத்தம் செய்கின்றான். இதில், மற்றொரு உட்பொருளும் பொதிந்துள்ளது. முத்தும், மணியும் தெருவில் கிடந்தாலும் யாரும் அதை பொருட்படுத்தாத அளவுக்கு செல்வச் செழிப்பில் இலங்கை இருக்கிறது என்பதே அதன் அர்த்தம்.  கம்பனின் கற்பனை வளத்தை என்னவென்று வியப்பது...?

பவள மலைக்கு அனுமன் வந்து நெடுநேரமாகி விட்டது. அங்கிருந்தபடியே இலங்கையை பார்த்த அவனுக்கு நேரம் போனதே தெரியவில்லை. இப்போது, இருட்ட தொடங்கி விட்டது. இலங்கையின் வானில் மெதுவாக இருள் கவிவதை, ‘ராவணனின் பாவம் போல வளர்ந்து, அவனது பழி போல பரந்து விரிகிறது இருள்’ என கம்பர் வருணிக்கிறார்.

இலங்கை நகரின் புற அழகை இந்த அளவுக்கு வருணித்து விட்டு அப்படியே அரண்மனை நோக்கி பயணிக்கிறார், கம்பர். அனுமன் வாயிலாக. ஆம். இருள் கவியத் தொடங்கியதும் பவள மலையில் இருந்து புறப்பட்டு அரண்மனைக்குள் உள்ள மாளிகைகளை நோக்கி செல்கிறான், அனுமன். சீதையை காணும் முன் அரண்மனைக்குள் அவன் பார்த்த காட்சிகளை விவரிப்பது தனி ரகம். அள்ளிப் பருக பருக சுவை குறையாத கம்ப ராமாயணத்தின் சிறு பகுதி இது. 

= வை.ரவீந்திரன் 

Tuesday, 17 February 2015

டெல்லி தோல்வி... மோடி கடிதம் எழுதினால்...?

உடன்பிறப்பே,

அம்மையார் வழி காட்டுதலில் நடந்த ஆட்சியின் எண்ணிலடங்கா ஊழல்களால் மனம் வெதும்பி இருந்த இந்திய மக்களை மீட்க வேண்டும் என்ற ஒரே குறிக்கோளை மட்டும் மனதில் கொண்டு இமை துஞ்சாமல் நாம் களப்பணி ஆற்றினோம். அண்ணல் வாஜ்பாயி வழியில் நாடு முழுவதும் சுழன்று வந்து ஊர் தோறும் உங்களை சந்தித்தேன்.

இதுவரை இந்திய தேர்தல் வரலாற்றில் இல்லாத வகையில் 3000 கூட்டங்களில் பங்கேற்றேன் என்றும் இது மிகப்பெரிய சாதனை என்றும் அந்த அம்மையாரின் ஆதரவு ஏடுகள் கூட எழுதின. தேர்தலில் நமக்கு மிகப்பெரிய வெற்றியை நாட்டு மக்கள் வழங்கி அவர்களுக்கு சேவை செய்ய உத்தரவிட்டனர். 30 ஆண்டுகளுக்கு பிறகு மத்தியில் பெரும்பான்மை வழங்கியதாக 15 ஆண்டுகளுக்கு முன் நமக்கு எதிரான பொய் பிரசாரத்தில் ஈடுபட்ட ஏடுகள் கூட பாராட்டின.

அவை எல்லாவற்றையும் விட கண்மணியே உன்னை நேரில் வந்து சந்தித்த எனக்கு ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்ததை மட்டுமே நினைத்து நான் அகம் மகிழ்கிறேன் என்பது உனக்கு தெரியாதது அல்ல. குஜராத் வீதிகளில் தேநீர் விற்று கொண்டிருந்த என்னை இந்த பதவிக்கு உயர்த்தியது உடன்பிறப்பே உனது உழைப்பு அல்லாமல் வேறு ஏது? அந்த நினைவுகள் அனைத்தும் இன்றும் கூட என் கண் முன்னே நிழலாடுகிறது.

குடியரசு தின விழாவில் நான் அணிந்திருந்த ஆடையை பார்த்து அமெரிக்க அதிபரே வியந்து நின்றதை உலகம் அறியும். சிறு வயதில் தேநீர் விற்பதற்காக ஆற்றுக்கு அக்கரையில் உள்ள கிராமத்துக்கு நான் சென்றபோது வழியில் முதலையை பார்த்ததும் மற்ற சிறுவர்கள் எல்லாம் மீண்டும் கரைக்கு திரும்பியபோது நான் மட்டும் முதலையுடன் சண்டையிட்டு அக்கரைக்கு சென்ற கதையை இப்போது நினைவு கூர்ந்து அக்கறையுடன் விசாரித்தார், அமெரிக்க அதிபர்.

இப்படி இந்தியாவின் புகழை உலக அளவில் வியக்கச் செய்தது மாத்திரமல்ல, மாற்றான் தோட்டத்து மல்லிகைக்கும் மணம் உண்டு என நமது அண்ணல் கூறியபடி ஆட்சி செய்து வருகிறாம். அதனால் தான், அம்மையார் கையசைவில் நடந்த ஆட்சியின்போது அறிமுகமான திட்டங்களை கூட மன மாச்சரியம் இன்றி நமது ஆட்சியிலும் தொடருகிறோம்.

ஆட்சியில் இல்லாதபோது நெருப்பாகவும் ஆட்சியில் இருக்கும்போது மிக பொறுப்பாகவும் நாம் இருப்பது எதிர்க்கட்சி தோழர்களுக்கும் நடுநிலையாளர்களும் தெரியும். இந்த சாதனைகளுக்கு பரிசாகத்தான் மராட்டியம் முதல் காஷ்மீர் வரை நாம் ஜெயபேரிகை கொட்டிச் செல்ல முடிந்தது.

அந்த வெற்றி களிப்பிலேயே நாம் மயங்கி இருந்து விட்டோமா அல்லது அண்ணனின் தேநீர் சுவையில் மெய் மறந்து விட்டாயா என தெரியவில்லை சுண்டைக்காய் மாநிலமான டெல்லியில் வெற்றிக் கனி எட்டா உயரத்துக்கு சென்று விட்டது. அதிலும் நீ ஒன்றை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். தோல்வி நமக்கு அல்ல, அம்மையாருக்குத்தான். இந்த கருத்தை நமது பெரிய ஆசிரியர் அமித் ஷாவும் ஒப்புக் கொண்டார்.

டெல்லியில், கடந்த சட்டப்பேரவை தேர்தலின்போது நமது கட்சிக்கு கிடைத்த மொத்த வாக்குகள் 33 விழுக்காடு. தற்போது, 32.20 விழுக்காடு கிடைத்துள்ளது. நமது வாக்கு விகிதத்தில் 0.80 விழுக்காடு மட்டுமே வேறுபாடு. அதே நேரத்தில், அந்த அம்மையாரின் கட்சிக்கு 25 விழுக்காடு வாக்குகள் சரிந்து விட்டன.
ஊழல் மற்றும் குடும்ப ஆட்சிக்கு எதிராக நாம் போர்ப்பரணி பாடி நாட்டு மக்களை எழுச்சியுறச் செய்தபோது, ஊழல் எதிர்ப்பு என்ற கூர்மையான ஆயுதத்தின் முனையை மழுங்கச் செய்வதற்காகவே சாமான்ய மக்கள் என்ற புதிய இயக்கத்தை அந்த அம்மையாரின் கட்சியினர் தொடங்கச் செய்தனர்.
அவர்களது ஆசியுடன் தொடங்கப்பட்ட அந்த இயக்கத்தை சேர்ந்த ஒருவர் தான், இப்போது ஆட்சியை பிடித்திருக்கிறார். இப்போது அந்த அம்மையாருக்கு கிடைத்த தோல்வி என்பது விதியோ, சதியோ அல்ல.. அவரே தன்னிச்சையாக தேடிக் கொண்டதை தவிர வேறு இல்லை.

ஆட்சி கட்டிலில் புதிதாக அமரும் அருமை நண்பருக்கு எனது வாழ்த்துகள். இந்த முறையாவது முழுமையாக ஆட்சி செய்வார் என்று நம்புகிறேன். நம்மை எதிர்த்து நின்ற அவரது கட்சியின் பெயரில் மட்டும் தான் சாதாரண மக்கள் என்ற பதம் இருக்கிறது. உண்மையில் அந்த கட்சித் தலைவர் ஒரு ஐ.ஆர்.எஸ். அதிகாரி. ஐ.ஆர்.எஸ் என்றால் மாவட்ட ஆட்சியர் பதவிக்கு நிகரானது என்பதையும் நினைவூட்டுகிறேன்.

ஆனால், நமது கட்சியின் தலைமை பீடத்தில் இருக்கும் நானோ, மிகச் சாதாரணமான தேநீர் விற்பனை செய்த ஏழை என்பதை மக்களுக்கு எடுத்துக் கூற தவறி விட்டோம். அதனால் தான், இந்த சரிவு நமக்கு ஏற்பட்டுள்ளது.
வெற்றியோ, தோல்வியோ இரண்டையும் சமமாக கருதுபவனே என் தம்பி என அண்ணலும் ஜனசங்க தலைவர்களும் நான் தேநீர் விற்ற காலத்திலேயே கூறினர். அவர்கள் காட்டிய வழியில், இந்த சரிவு என்னும் இடையூறை புறந்தள்ளி விட்டு பீகார், தமிழகம், கர்நாடகம் என நமது களப்பணி தொடரட்டும். குடும்ப ஆட்சியின் ஊழல்களையும் அம்மையாரின் அதிகார துஷ்பிரயோகங்களையும் மக்கள் இன்னும் மறக்கவில்லை.

டெல்லியில் தோல்வி ஏற்பட்டதாலேயே நமது கட்சிக்கு பின்னடைவு ஏற்பட்டு விட்டதாக ஆர்ப்பரிப்பவர்கள், நமது ஆட்சியின் மகோன்னதம் புரியாதவர்கள். இந்தியாவின் மொத்த வாக்காளர்களில் வெறும் 1 சதவீதம் மட்டுமே உள்ள டெல்லியின் தேர்தல் முடிவுகளை பூதாகரமாக்கி மகிழ்பவர்களை பற்றி நான் சொல்லித் தெரியவேண்டியதில்லை.

நமது வளர்ச்சியை பொறுக்க முடியாத சில ஏடுகளும் நம்மை வசை பாடுவதையே தொழிலாக வைத்துள்ளோரும் கூறுவதை எல்லாம் கவனத்தில் கொள்ளாமல் மக்களுக்கான நமது பணிகளை தொடருவோம்.

அன்புடன்
ந.மோ.

காதலி விடு தூது

கண்ணுள்ளே இருக்கிறாய் நீ
சிறிய உரு கொண்டு - ஆதலின்
இமைப்பதை மறந்தேன்...!

தீட்டினால் துன்புறுவாய் என
மையிடலை துறந்தேன்...!
நெஞ்சுள்ளே உன் நினைவு
நிறைந்து கிடப்பதால்
சூடான உணவு உண்ணேன்...!
 

அயலரறியா என் காமம்
தெருவெல்லாம் திரிகிறது
மயக்கம் கொண்டு...!
நான் பட்ட பாட்டை
தான் படாத பேதையர்
என் நிலை கண்டு நகைப்பா்...!
 

ஆயினும்
வள்ளுவன் வெட்டிய
இன்பப்பால் கடல் நோக்கி
தூது விடுகிறேன்
என் உயிர் காதலை...


= வை.ரவீந்திரன்