Thursday, 9 April 2015

கூலித் தொழிலாளியின் கையறு நிலை









உன் இருட்டு தொழிலுக்குள்
எங்களை இழுத்துச் செல்கிறாய்...!
எங்கள் வறுமை நெருப்பின் மீது
கரன்சி நோட்டுகளை வீசிறி
மயக்கம் ஏற்படுத்துகிறாய்...!

வனத்தின் மூச்சு திணறும் வரை...
எங்களையும் சேர்த்து இழுக்கிறது
உனது அடங்கா பண வெறி...!
உன் பசிக்கு எங்களை தின்னுகிறாய்!
எங்களை முன்னிறுத்தி நடக்கிறது உனது ஆட்டம்

கரன்சி, காக்கி, கடத்தல், கவர்மென்ட்
வலிமையான ஆரவாரங்களுக்குள்
எங்களின் அவலக்குரல் அமுங்கி விட்டது...
சத்தமின்றி வனத்தில் தொடங்கிய பயணம்
பேரொலியோடு புறப்பட்ட புல்லட்டுகளின்
சத்தத்தில் சத்தமின்றி அடங்கி விட்டது...
மரக்கட்டைகளுடன் எங்கள் உடல் கட்டைகள்

எங்களின் மிச்ச சொச்சங்களை
கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அழித்துவிட்டு
மீண்டும் தேடுகிறாய் எங்களைப் போல
மற்றொரு எங்களை...
பணமே பிரதானமாகிவிட்ட மண்ணில்
இந்த இரவு மட்டுமல்ல
நாளைய விடியலும் கூட
உனக்காக மட்டுமே...!



 = வை.ரவீந்திரன்.

Tuesday, 17 March 2015

கம்பர் பார்வையில் இலங்கை


மிக நெடிய நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு இலக்கியம் மீது கொண்ட காதலால் விளைந்த கட்டுரை இது.... 

 = வை.ரவீந்திரன்.


வால்மீகி எழுதிய ராமாயணத்துக்கும் கம்பரின் ராமாயணத்துக்கும் ஏராளமான வேறுபாடு உண்டு. தமிழருக்கே உரித்தான பண்பாட்டை மிகச் சிறப்பாக கம்பர் விவரித்திருப்பார். தமிழ் இலக்கியங்களில் கம்பரின் ராமாயண காவியம் தனித்துவமானது. கம்பரின் கற்பனை வளமும் இலக்கிய புலமையும், உவமை செறிவும் அதில் நிறைந்து காணப்படும். அந்த காவியத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு பகுதியும் இலக்கிய ஆர்வலர்களின் ரசனைக்கு சிறந்த விருந்தாக இருப்பதாலேயே, ‘கம்பன் வீட்டு கட்டுத் தறியும் கவி பாடும்’ என்ற சொல் வழக்கு தமிழில் உருவானது.

பல்வேறு காண்டங்களாக பகுக்கப்பட்டிருக்கும் ராமாயணத்தில், ‘சுந்தர காண்டம்’ பகுதி சிறப்பு வாய்ந்தது. சுந்தரன் என்றால் அழகன் என்று பொருள். கம்பர் சுட்டிக் காட்டும் அந்த அழகன் யாரெனில் அனுமன். ஒருவரது புறத்தோற்றம் மட்டுமே அழகு அல்ல. சவுந்தர்யம், பராக்கிரமம், அறநெறி, தீமையை வேரறுத்தல் போன்ற குணங்களை கொண்டவரே உண்மையான அழகன் என அனுமனின் குணங்களை வெளிக்காட்டி பெருமைப்படுத்தி மகிழ்கிறார், கம்பர்.

இலங்கையில் அசோக வனத்தில் சிறைப்பட்டு கிடக்கும் சீதையின் நிலை குறித்து அறிந்து வருவதற்காக புறப்பட்டுச் செல்கிறான், அனுமன். வங்கக் கடலை கடந்து இலங்கை தீவுக்குள் அனுமன் நுழைந்ததும் அனுமனின் கண்கள் வழியாகவே இலங்கை மாநகரின் அழகையும் அதில் புதைந்து கிடக்கும் ஆபத்தையும் ஒரு சேர விவரிக்க தொடங்குகிறார். இலங்கையை மூதூர் என்று குறிப்பிடுவதோடு அந்த படலத்துக்கும் ‘ஊர் தேடு படலம்’ என்றும் பெயர் சூட்டியுள்ளார். சுந்தர காண்டத்தில் உள்ள படலங்களில் மிகப் பெரியதாக இந்த படலம் உள்ளது.

ஒரு விருந்தினராக வெளிநாட்டு சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டால் சிறப்பு விருந்தினராகவே இருந்தால் கூட, அந்த நாட்டின் சிறப்பான பகுதிகளை மட்டுமே சுட்டிக் காட்டுவார்கள். மறைக்க வேண்டியதை மறைத்து உயர்த்த வேண்டியதை உயர்த்தி காட்டும் மரபே இன்று வரை தொடருகிறது. அதனால்தான், இலங்கையை முழுவதும் சுற்றிக் காண்பிக்கும் வகையில் ‘ஏரியல் வியு’ எனப்படும் கழுகுப் பார்வை மூலமாக விவரிக்கிறார்.

ஒரு பொன் அந்தி மாலைப் பொழுதில் பவள மலையில் சென்று இறங்குகிறான், அனுமன். அங்கு இருந்தபடியே இலங்கையை காண்கிறான், மாருதி. அந்த இடத்தில் இலங்கையின் பரப்பளவும், தோற்றமும் சுட்டிக் காட்டப்படுகிறது. முட்டை வடிவில் காணப்படும் இலங்கை, 700 யோசனை பரப்பளவு கொண்டதாகவும் 3 பிரிவுகளாகவும் கடல், மலை, காடு போன்ற இயற்கை அரண்களோடு மதில், அகழி என்று பாதுகாப்பு அரண்கள் நிறைந்ததாகவும் காணப்படுகிறது.

இந்திரன் மாளிகையை விட சிறந்ததாக வானுயர்ந்து நிற்கும் மாளிகைகள் உள்ளன.தெருவின் ஒரு முனையில் இருந்து மற்றொரு முனைக்கு செல்வது என்பது ஒரு ஊரில் இருந்து மற்றொரு ஊருக்கு செல்வதை போன்றதாகும். சூரியனிடம் உள்ளது போன்ற ஒளி மிகுந்த திடகாத்திரமான குதிரைகள், யானைகள், மக்கள் கூட்டம் என இலங்கை நகரம் நிறைந்து காணப்படுகிறது. அங்குள்ள மரங்கள் கூட, இந்திரனிடம் இருந்து ராவணன் பறித்து வந்த கற்பக தருக்கள் என்று வருணிக்கிறார், கம்பர்.

அடுத்தபடியாக, கம்பரின் கற்பனை திறன் சிறகடித்து பறப்பதை பாருங்கள். மலை போல உயர்ந்து நிற்கும் மதில் சுவர்களை தாண்டி நுழைய முடியாத காரணத்தால் மின் மினி பூச்சி போல கதிரவனின் ஒளி நகருக்குள் நுழைகிறதாம். சூரியனின் கதிர்கள் படாத காரணத்தால் மிகுந்த கரிய நிறமுடைய அரக்கர்களின் மேனிகளும் கூட சற்று வெளுப்படைந்து காணப்படுகிறதாம். நகரில் உள்ள தரை முழுவதும் பொன்னாகி விட்டதாலும் மாளிகைகளில் பொன், முத்து, வைரம், மணிகள் நிறைந்து காணப்படுவதாலும் அந்த ஒளியே சூரியனின் ஒளியை விழுங்கி விட்டது என்றும் கம்பர் விவரிக்கிறார்.  

இதை, ‘கறங்கு கால் புகாகதிரவன் ஒளிபுகா மறலி...’ என்று ஆரம்பித்து,

 ‘அறம் புகாதிந்த அணிமதிர் புறத்து நின்றகத்தின்...’ என்ற வரிகளுடன் நிறைவு செய்கிறார்.

அதாவது, இலங்கைக்குள் சூரியன் எவ்வாறு புகுந்து செல்ல முடியவில்லையோ அதுபோல அறநெறியும் அந்த மதில் சுவருக்குள் புக முடியாமல் புறத்தே நிற்கிறது என்று கூறுகிறார். அறம் நுழைய முடியாத அந்த மதிலுக்கு அப்பால் என்ன நடக்கிறது? அதையும் விவரிக்கிறார். வீணை இசைப்பதில் வல்லவனான ராவணனுக்கு இனிய இசை மீது அதிக மோகம் உண்டு. தனது கொடியிலேயே வீணையை இலச்சினையாக பொறித்தவன். அவன் வழியிலேயே இலங்கை நகர மாந்தர்களும் இனிய இசையை இசைத்து மகிழ்ந்து கிடக்கின்றனர்.


‘சாடியுள் நறவம் உண்டாள் தன் உரு வேறுபாட்டை

ஆடியுள் நோக்கி நானோ அல்லனோ.....’
என்ற வரிகள் மூலமாக மது மயக்கத்தில் கண்ணாடி முன்பு மருங்கி நிற்பதை சுட்டிக் காட்டுகிறார்.

அதே நேரத்தில் இலங்கை பெண்களின் குரலையும் அனுமன் வாயிலாக வியந்து
‘குழலும் வீணையும் யாழும் என்றினைய குழைய

மழலை மென்மொழி கிளிக்கிருந் தளிக்கின்ற மகளிர்’ 

என பாராட்டுகிறார், கம்பர்.


தேவாதி தேவர்களையும் வெற்றி கொண்டு தனது அடிமைகளாக ராவணன் வைத்திருந்தான் என்பது தெரியும். அவர்களும் இலங்கை நகரில் எப்படி இருக்கிறார்கள் என்பதை,

‘சித்திரப் பந்தியில் தேவர் சென்றனர்

இத்துணை தாழ்தனம் முனியும் என்றுதம்

முத்து இன ஆரங்களும் முடியின் மாலையும்

உத்தரீ யங்களும் இரிய ஒடுவார்’
என கூறுகிறார். 

அலுவலக நேரத்தை கடந்து சென்றால் சம்பளப் பிடித்தம் செய்வார்களோ என்று அஞ்சி ஓடும் தனியார் நிறுவன ஊழியர்கள் போல தேவர்கள் ஓடுகிறார்கள். எப்படி? மார்பில் அணிந்திருந்த மாலைகளும், அணிந்திருந்த ஆடைகளும் துவண்டு சரிய ஓட்டம் பிடிக்கின்றனர். அரண்மனைக்குள் நுழையும் போது அவர்கள் பணிந்த முறையானது, அடிமை வாழ்க்கையை சுட்டிக் காட்டுகிறது.

இதுபோல, ரம்பை, திலோத்தமை உள்ளிட்டோர் செல்வதை
‘உருப்பசி உடைவாள் எடுத்தனள் தொடர

      மேனகை வெள்ளடை உதவ

செருப்பினை தாங்கி திலோத்தமை செல்ல

       அரம்பையர் குழாம் புடைசூழ.....’   என்று பாடியுள்ளார்.

இது ஒருபுறம் இருக்க, பல தேசத்து மன்னர்களும் இலங்கை வேந்தனின் தாழ் பணிந்து தொழுது நிற்கின்றனர். அவ்வாறு மண்ணில் மண்டியிடும்போது கழுத்தில் அணிந்த மாலைகளில் இருந்து முத்து மற்றும் மணிகள் உதிருகின்றன. சூடியுள்ள பூக்களில் இருந்து மகரந்த தூள்கள் சிதறுகின்றன. இவை எல்லாம் தெருவில் குப்பைகளாக தேங்குகின்றன. அவற்றை வாயு பகவான் உடனுக்குடன் பெருக்கித் தள்ளி தெருவை சுத்தம் செய்கின்றான். இதில், மற்றொரு உட்பொருளும் பொதிந்துள்ளது. முத்தும், மணியும் தெருவில் கிடந்தாலும் யாரும் அதை பொருட்படுத்தாத அளவுக்கு செல்வச் செழிப்பில் இலங்கை இருக்கிறது என்பதே அதன் அர்த்தம்.  கம்பனின் கற்பனை வளத்தை என்னவென்று வியப்பது...?

பவள மலைக்கு அனுமன் வந்து நெடுநேரமாகி விட்டது. அங்கிருந்தபடியே இலங்கையை பார்த்த அவனுக்கு நேரம் போனதே தெரியவில்லை. இப்போது, இருட்ட தொடங்கி விட்டது. இலங்கையின் வானில் மெதுவாக இருள் கவிவதை, ‘ராவணனின் பாவம் போல வளர்ந்து, அவனது பழி போல பரந்து விரிகிறது இருள்’ என கம்பர் வருணிக்கிறார்.

இலங்கை நகரின் புற அழகை இந்த அளவுக்கு வருணித்து விட்டு அப்படியே அரண்மனை நோக்கி பயணிக்கிறார், கம்பர். அனுமன் வாயிலாக. ஆம். இருள் கவியத் தொடங்கியதும் பவள மலையில் இருந்து புறப்பட்டு அரண்மனைக்குள் உள்ள மாளிகைகளை நோக்கி செல்கிறான், அனுமன். சீதையை காணும் முன் அரண்மனைக்குள் அவன் பார்த்த காட்சிகளை விவரிப்பது தனி ரகம். அள்ளிப் பருக பருக சுவை குறையாத கம்ப ராமாயணத்தின் சிறு பகுதி இது. 

= வை.ரவீந்திரன் 

Tuesday, 17 February 2015

டெல்லி தோல்வி... மோடி கடிதம் எழுதினால்...?

உடன்பிறப்பே,

அம்மையார் வழி காட்டுதலில் நடந்த ஆட்சியின் எண்ணிலடங்கா ஊழல்களால் மனம் வெதும்பி இருந்த இந்திய மக்களை மீட்க வேண்டும் என்ற ஒரே குறிக்கோளை மட்டும் மனதில் கொண்டு இமை துஞ்சாமல் நாம் களப்பணி ஆற்றினோம். அண்ணல் வாஜ்பாயி வழியில் நாடு முழுவதும் சுழன்று வந்து ஊர் தோறும் உங்களை சந்தித்தேன்.

இதுவரை இந்திய தேர்தல் வரலாற்றில் இல்லாத வகையில் 3000 கூட்டங்களில் பங்கேற்றேன் என்றும் இது மிகப்பெரிய சாதனை என்றும் அந்த அம்மையாரின் ஆதரவு ஏடுகள் கூட எழுதின. தேர்தலில் நமக்கு மிகப்பெரிய வெற்றியை நாட்டு மக்கள் வழங்கி அவர்களுக்கு சேவை செய்ய உத்தரவிட்டனர். 30 ஆண்டுகளுக்கு பிறகு மத்தியில் பெரும்பான்மை வழங்கியதாக 15 ஆண்டுகளுக்கு முன் நமக்கு எதிரான பொய் பிரசாரத்தில் ஈடுபட்ட ஏடுகள் கூட பாராட்டின.

அவை எல்லாவற்றையும் விட கண்மணியே உன்னை நேரில் வந்து சந்தித்த எனக்கு ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்ததை மட்டுமே நினைத்து நான் அகம் மகிழ்கிறேன் என்பது உனக்கு தெரியாதது அல்ல. குஜராத் வீதிகளில் தேநீர் விற்று கொண்டிருந்த என்னை இந்த பதவிக்கு உயர்த்தியது உடன்பிறப்பே உனது உழைப்பு அல்லாமல் வேறு ஏது? அந்த நினைவுகள் அனைத்தும் இன்றும் கூட என் கண் முன்னே நிழலாடுகிறது.

குடியரசு தின விழாவில் நான் அணிந்திருந்த ஆடையை பார்த்து அமெரிக்க அதிபரே வியந்து நின்றதை உலகம் அறியும். சிறு வயதில் தேநீர் விற்பதற்காக ஆற்றுக்கு அக்கரையில் உள்ள கிராமத்துக்கு நான் சென்றபோது வழியில் முதலையை பார்த்ததும் மற்ற சிறுவர்கள் எல்லாம் மீண்டும் கரைக்கு திரும்பியபோது நான் மட்டும் முதலையுடன் சண்டையிட்டு அக்கரைக்கு சென்ற கதையை இப்போது நினைவு கூர்ந்து அக்கறையுடன் விசாரித்தார், அமெரிக்க அதிபர்.

இப்படி இந்தியாவின் புகழை உலக அளவில் வியக்கச் செய்தது மாத்திரமல்ல, மாற்றான் தோட்டத்து மல்லிகைக்கும் மணம் உண்டு என நமது அண்ணல் கூறியபடி ஆட்சி செய்து வருகிறாம். அதனால் தான், அம்மையார் கையசைவில் நடந்த ஆட்சியின்போது அறிமுகமான திட்டங்களை கூட மன மாச்சரியம் இன்றி நமது ஆட்சியிலும் தொடருகிறோம்.

ஆட்சியில் இல்லாதபோது நெருப்பாகவும் ஆட்சியில் இருக்கும்போது மிக பொறுப்பாகவும் நாம் இருப்பது எதிர்க்கட்சி தோழர்களுக்கும் நடுநிலையாளர்களும் தெரியும். இந்த சாதனைகளுக்கு பரிசாகத்தான் மராட்டியம் முதல் காஷ்மீர் வரை நாம் ஜெயபேரிகை கொட்டிச் செல்ல முடிந்தது.

அந்த வெற்றி களிப்பிலேயே நாம் மயங்கி இருந்து விட்டோமா அல்லது அண்ணனின் தேநீர் சுவையில் மெய் மறந்து விட்டாயா என தெரியவில்லை சுண்டைக்காய் மாநிலமான டெல்லியில் வெற்றிக் கனி எட்டா உயரத்துக்கு சென்று விட்டது. அதிலும் நீ ஒன்றை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். தோல்வி நமக்கு அல்ல, அம்மையாருக்குத்தான். இந்த கருத்தை நமது பெரிய ஆசிரியர் அமித் ஷாவும் ஒப்புக் கொண்டார்.

டெல்லியில், கடந்த சட்டப்பேரவை தேர்தலின்போது நமது கட்சிக்கு கிடைத்த மொத்த வாக்குகள் 33 விழுக்காடு. தற்போது, 32.20 விழுக்காடு கிடைத்துள்ளது. நமது வாக்கு விகிதத்தில் 0.80 விழுக்காடு மட்டுமே வேறுபாடு. அதே நேரத்தில், அந்த அம்மையாரின் கட்சிக்கு 25 விழுக்காடு வாக்குகள் சரிந்து விட்டன.
ஊழல் மற்றும் குடும்ப ஆட்சிக்கு எதிராக நாம் போர்ப்பரணி பாடி நாட்டு மக்களை எழுச்சியுறச் செய்தபோது, ஊழல் எதிர்ப்பு என்ற கூர்மையான ஆயுதத்தின் முனையை மழுங்கச் செய்வதற்காகவே சாமான்ய மக்கள் என்ற புதிய இயக்கத்தை அந்த அம்மையாரின் கட்சியினர் தொடங்கச் செய்தனர்.
அவர்களது ஆசியுடன் தொடங்கப்பட்ட அந்த இயக்கத்தை சேர்ந்த ஒருவர் தான், இப்போது ஆட்சியை பிடித்திருக்கிறார். இப்போது அந்த அம்மையாருக்கு கிடைத்த தோல்வி என்பது விதியோ, சதியோ அல்ல.. அவரே தன்னிச்சையாக தேடிக் கொண்டதை தவிர வேறு இல்லை.

ஆட்சி கட்டிலில் புதிதாக அமரும் அருமை நண்பருக்கு எனது வாழ்த்துகள். இந்த முறையாவது முழுமையாக ஆட்சி செய்வார் என்று நம்புகிறேன். நம்மை எதிர்த்து நின்ற அவரது கட்சியின் பெயரில் மட்டும் தான் சாதாரண மக்கள் என்ற பதம் இருக்கிறது. உண்மையில் அந்த கட்சித் தலைவர் ஒரு ஐ.ஆர்.எஸ். அதிகாரி. ஐ.ஆர்.எஸ் என்றால் மாவட்ட ஆட்சியர் பதவிக்கு நிகரானது என்பதையும் நினைவூட்டுகிறேன்.

ஆனால், நமது கட்சியின் தலைமை பீடத்தில் இருக்கும் நானோ, மிகச் சாதாரணமான தேநீர் விற்பனை செய்த ஏழை என்பதை மக்களுக்கு எடுத்துக் கூற தவறி விட்டோம். அதனால் தான், இந்த சரிவு நமக்கு ஏற்பட்டுள்ளது.
வெற்றியோ, தோல்வியோ இரண்டையும் சமமாக கருதுபவனே என் தம்பி என அண்ணலும் ஜனசங்க தலைவர்களும் நான் தேநீர் விற்ற காலத்திலேயே கூறினர். அவர்கள் காட்டிய வழியில், இந்த சரிவு என்னும் இடையூறை புறந்தள்ளி விட்டு பீகார், தமிழகம், கர்நாடகம் என நமது களப்பணி தொடரட்டும். குடும்ப ஆட்சியின் ஊழல்களையும் அம்மையாரின் அதிகார துஷ்பிரயோகங்களையும் மக்கள் இன்னும் மறக்கவில்லை.

டெல்லியில் தோல்வி ஏற்பட்டதாலேயே நமது கட்சிக்கு பின்னடைவு ஏற்பட்டு விட்டதாக ஆர்ப்பரிப்பவர்கள், நமது ஆட்சியின் மகோன்னதம் புரியாதவர்கள். இந்தியாவின் மொத்த வாக்காளர்களில் வெறும் 1 சதவீதம் மட்டுமே உள்ள டெல்லியின் தேர்தல் முடிவுகளை பூதாகரமாக்கி மகிழ்பவர்களை பற்றி நான் சொல்லித் தெரியவேண்டியதில்லை.

நமது வளர்ச்சியை பொறுக்க முடியாத சில ஏடுகளும் நம்மை வசை பாடுவதையே தொழிலாக வைத்துள்ளோரும் கூறுவதை எல்லாம் கவனத்தில் கொள்ளாமல் மக்களுக்கான நமது பணிகளை தொடருவோம்.

அன்புடன்
ந.மோ.

காதலி விடு தூது

கண்ணுள்ளே இருக்கிறாய் நீ
சிறிய உரு கொண்டு - ஆதலின்
இமைப்பதை மறந்தேன்...!

தீட்டினால் துன்புறுவாய் என
மையிடலை துறந்தேன்...!
நெஞ்சுள்ளே உன் நினைவு
நிறைந்து கிடப்பதால்
சூடான உணவு உண்ணேன்...!
 

அயலரறியா என் காமம்
தெருவெல்லாம் திரிகிறது
மயக்கம் கொண்டு...!
நான் பட்ட பாட்டை
தான் படாத பேதையர்
என் நிலை கண்டு நகைப்பா்...!
 

ஆயினும்
வள்ளுவன் வெட்டிய
இன்பப்பால் கடல் நோக்கி
தூது விடுகிறேன்
என் உயிர் காதலை...


= வை.ரவீந்திரன் 

Monday, 19 January 2015

ஹேப்பி பொங்கல்...!

கழனிகளை திருத்தி
காலனிகளாக்கி விட்டோம்
விளை நிலங்கள் அனைத்தும்
விலை நிலங்களாகி விட்டன
சாலையோர வயல்களை அழித்து
நெடுஞ்சாலை என தார் ஊற்றி
நடுவில் மலர்க்கொத்து நட்டாகி விட்டது


ஊருக்கு சோறிட்ட உழவனின் வயிறு
உள்வாங்கி பரிதாபமாக நிற்கிறான்
உழவனின் உபகாரியான
காளைகளும் காணாமல் போய்விட்டன
தமிழன், தமிழ், வேட்டி, தமிழர் திருநாள்
ஆண்டுக்கு ஒருமுறை மட்டுமே
உச்சரிக்கும் சம்பிரதாய சொற்களாகி விட்டன

அதிகாலை எழுந்து வாசலில்
சாணம் தெளித்து கோலமிட்டு
புதுப்பானையில் புத்தரிசி பொங்கலிட்டு
மாடுகளை அலங்கரித்து
மஞ்சள், கரும்பு, மாவிலை தோரணத்துடன்
கதிரவனை வணங்கி வரவேற்று கொண்டாடிய
தமிழனின் பொங்கல் போய் விட்டது

அடுக்குமாடி குடியிருப்பில்
அடுத்தவருக்கு தெரியாமல்
எரிவாயு அடுப்பில் பொங்குகிறது
தமிழனின் தமிழ் பொங்கல்
அதனாலென்ன...!
நாமும் சொல்வோம்...!
ஹேப்பி பொங்கல்...!

= வை.ரவீந்திரன்  
 


Tuesday, 6 January 2015

வெள்ளைக் கொடியில் படிந்த ரத்த துளிகள்

வௌ்ளைக் கொடி ஏந்தி வந்த
வீரா்கள் வீழ்த்தப்பட்டனர்
கொடியில் படிந்த ரத்தத் துளிகளும்
உறைந்து நாளாகி விட்டன
நெஞ்சம் நிமிர்த்தி நின்ற
வேங்கைகளும் வதைக்கப்பட்டன
ஏதுமற்ற ஏதிலிகளாய்
எல்லோரும் துரத்தப்பட்டனர்

பச்சிளம் பாலகனின் பசியாற்றி
புல்லட்டுகள் இரை எடுத்துக் கொண்டன
 நந்திக்கடலும் குருதி பூசி
செந்நிறமாகிக் கிடக்கிறது
யுத்தம் முடிந்து விட்டதாக
அறிவித்த பேரொலிகள் அடங்கி விட்டன
வேதனை முனகலும் வலிகளின்
கதறலும் காற்றில் கரைந்து விட்டன
காய்ந்து போன கண்ணீரில்
சமாதிகளும் மவுனித்து விட்டன   

சம்பிரதாய போர் செய்திகளும்
உருவம் மறைத்து அருவமாகி விட்டன
சோலைவனமாக பூத்துக் குலுங்கி
பாலைவனமாகி விட்ட பூமியில்
புதிதாக சில கூக்குரல்கள்
பூபாளம் இசைத்து வலம்வருகின்றன

சொந்த மண்ணில் சொந்தம்
இழந்து நிற்கும் ஏதிலிகளிடம்
பசப்பு வார்த்தைகள்
பல்லிளித்து வட்டமிடுகின்றன
வெந்து தணிந்த கரங்களில்
வைக்கப்பட்ட வாக்கு ஆயுதம்
என்ன மாற்றத்தை ஏற்படுத்திவிடும்?
கேள்விகள் தொக்கி நிற்கிறது
வழியற்றவா்களின் விழிகளில்.....

= வை.ரவீந்திரன்  



வளமாக்கும் சிக்கனம்

வரலாறுகளில்
தகராறுகள் உருவாவது
சொல் சிக்கனம்
சிதைந்த தருணங்களில்

குடும்பங்களில்
மன பேதங்கள் உருவாவது
பொருள் சிக்கனம்
சிதைந்த தருணங்களில்

வயல்கள் எல்லாம்
மனைகளாக உருவாவது
நீர் சிக்கனம்
சிதைந்த தருணங்களில்

சிதையாத சிக்கனம்
வாழ்வை வளமாக்கும்
இலக்கணம்

= வை.ரவீந்திரன்  



Tuesday, 30 December 2014

கோபம் ஏன் அன்னையே?


தலைகோதி அன்பை
சொரியும் அன்னையாய்
அலைக்கரங்களால்
படகை தழுவும் கடல் அன்னையே!
 

பசியை தானே உண்டு
அந்த ஒற்றை சொல் மகனாய்
வளர்க்கும் தெய்வமாய்
மடி சுரக்கும் மீன்வளம் தந்தாய்!


கரையில் காத்திருக்கும்
தாயையும் பிரிந்து
உன் மடியில் தஞ்சமடைந்தோம்
உன் மீதான எங்கள்
நம்பிக்கையை பொய்ப்பித்தது ஏன்?

அதிகாலையில் ஆவேசம் கொண்டு
கடலோர குழந்தைகளை
உதைத்து எழுப்பியது ஏன்?

தாயாய் காப்பாய் என
நம்பி இருந்த எங்களை
கபளீகரம் செய்தது ஏன்?

குஞ்சுகளை இரையாக்கும்
பகாசுர மீனாகியது ஏன்?

உன் சதிராட்டத்தில்
உறவுகளை தொலைத்தோர் எத்தனை?
உயிர் பிரியும் தருணத்தில்
தனுஷ்கோடி லெமூரியா
கண்டோர் எத்தனை?

கண்டிக்கும் அன்னையிடம்
காணும் கனிவு உன்னிடம்
காணாமல் போனதெங்கே?
இனியாவது அன்பு காட்டும்
அன்னையாய் இரு
உன் கோபத்தை தாங்கும்
சக்தி இல்லை எங்களுக்கு....

= வை.ரவீந்திரன்

Wednesday, 24 December 2014

அணுகுண்டு சோதித்த தலைவர்



வாஜ்பாய் பிறந்த நாள் கவிதை (25-12-2011)


=============================

இந்தியாவின் தன்னிகரற்ற
தலைவர்களில் தனிப்பெரும் தலைவா,
அருமைமிகு கலாமுடன் அன்பு கரம் கோர்த்து
அணுகுண்டு சோதித்தாய்,

இந்தியாவின் பெருமை உயர்ந்தது
வல்லரசுகளின் எதிர்ப்பும் வலுத்தது. - அந்த
எதிர்ப்புகளையும் பொருளாதார தடைகளையும்
துணிவுடன் தகர்த்தெறிந்த தலைவா,

அன்னிய சிட்டுக் குருவிக்கும் 
அஞ்சி நடுங்கும் ஆட்சியாளர்களையும்
அசையா உறுதியுடன் நின்ற உமது ஆட்சியையும்
அண்ணலே, அசைபோட்டு பார்க்கிறோம்
  
நீ நடத்திய ஏழாண்டு
ஆட்சியில் எழுந்தது பாரதம்
ஏழு ஜென்மத்துக்கும்
மறக்குமோ மனம்  அதை

அனைவரையும் அரவணைப்பதில்
அன்னையான வாழும் மகாத்மாவே - உமது
அவதார நாளில் வணங்குகிறோம் உம்மையே 
உமக்காக  வேண்டுகிறோம் இறையையே

= வை.ரவீந்திரன் 


மனித நேயர் எம்ஜிஆர்


 வாழ்ந்தவர் கோடி, மறைந்தவர் கோடி, மக்களின் மனதில் நிற்பவர் யார்?

இந்த கேள்விக்கு பதில் காண சரித்திர புத்தகத்தை புரட்டினால் கிடைக்கும் அனைத்து பெயர்களும் வரலாறாக அறிந்தவை மட்டுமே. நம்முடைய சமகாலத்தில் வாழ்ந்து, மறைந்து 30 ஆண்டுகள் கடந்தும் ஒருவரை மக்கள் மறக்காமல் தாமாகவே முன் வந்து நினைவை போற்றுகின்றார்கள் என்றால் அந்த பெருமைக்கு சொந்தக்காரர், எம்ஜிஆர்.

கொடிது கொடிது இளமையில் வறுமை. அந்த வறுமையின் கொடூரம் தாங்காமல் இலங்கை, பாலக்காடு, சேலம், கோவை என குடும்பத்துடன் புலம் பெயர நேரிட்ட அவலத்தை சந்தித்தவர். அந்த துயர வடுக்களை அனுபவித்த காரணத்தாலேயே வாடிய மக்களை கண்ட போதெல்லாம் துயர் துடைக்க கரம் நீட்டியவர். தமிழக ஜனநாயகத்தின் வரலாற்றை எழுதினால் அவருடைய பெயரை நிச்சயமாக தவிர்க்க முடியாது. சினிமா கவர்ச்சியால் ஆட்சியை பிடித்தவர், அட்டை கத்தி வீரர் என வசைமாரி பொழிந்தவர்கள் தங்கள் உள்மனதை தொட்டுப் பார்த்தால், அவரது நீடித்த புகழுக்கு அது மட்டுமே காரணமல்ல என்ற உண்மை புரியும்.

மனித நேயம் என்பது எம்ஜிஆரின் ரத்தத்தில் ஊறிய குணம். 1940களில் சாதாரண நாடக நடிகராக இருந்தபோது நடந்த ஒரு நிகழ்ச்சியே அதற்கு உதாரணம். நாடக கம்பெனியில் இருந்தபோது தேநீர் அருந்தும் வேளைகளில் தினமும் எம்ஜிஆரே தேநீருக்கு பணம் அளிப்பதை பார்த்த வி.கே.ராமசாமி, ‘ஏம்பா, தினமும் நீயே கொடுக்கிறாய்..?’ என்று கேட்டபோது, ‘எங்கள் வீட்டில் நானும் என் அண்ணனும் சம்பாதிக்கிறோம். ஆனால், நம்முடன் இருப்பவர்களுக்கு அவர்கள் சம்பாத்தியம் மட்டுமே. அவர்கள் கொண்டு செல்லும் பணத்தை எதிர்பார்த்து குடும்பமே காத்திருக்கும்’ என்று பதிலளித்தவர், எம்ஜிஆர். நாடக கம்பெனியில் 4 ரூபாய் சம்பாதித்தபோது இருந்த மனித நேயத்தை லட்சங்களில் சம்பாதித்தபோதும் பட்டுப்போகாமல் காப்பாற்றியதால் தான் கோடிக்கணக்கான மக்களின் நாயகராக உயர்ந்து நிற்கிறார்.

திரை உலகிலும் தன்னால் யாருக்கும் எந்தவித நட்டமும் ஏற்படக் கூடாது என்பதில் உறுதியாக இருந்தவர். அதனால் தான், தனது முயற்சிகளை ‘நாடோடி மன்னன், உலகம் சுற்றும் வாலிபன்’ என சொந்த பணத்தைக் கொண்டே செய்து பார்த்தவர். மேலும், தனக்கு சேர வேண்டிய பணம் வந்தால் போதும் என கருதாமல் தன்னுடன் திரைப்படத்தில் பணியாற்றிய கடைக்கோடி தொழிலாளி வரை சம்பளம் பட்டுவாடா ஆகி விட்டதா என்பதை உறுதி செய்யும் குணம் தான் அரசியல் வரை அவரை அழைத்து வந்தது.
திரைப்படம் என்பது மக்களின் மத்தியில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதை அறிந்ததாலேயே புகைப் பிடிப்பது, குடிப்பது போன்ற காட்சிகளை அறவே தவிர்த்தவர். வில்லனை கை, கால்களை வெட்டி திருத்தாமல் அடி, உதையிலேயே திருத்துவது அவரது பாணி. இது என்ன சினிமாத்தனம் என்று கேட்கலாம். நிஜத்தில் எவ்வளவோ நடந்தாலும், எதிரியாக இருந்தாலும் ஒரு மனிதனை திருத்துவதற்கு அதுவே சிறந்த வழி என்பது அவரது கருத்து. ஆரம்பத்தில் தனது கதாநாயகியாக நடித்த பெண்களுக்கு மகனாக நடிக்க வேண்டிய சூழல் பின்னாளில் ஏற்பட்டபோது, அவர்களின் கதாபாத்திரத்தை அண்ணி கதாபாத்திரமாக மாற்றியவர். (உதாரணம்=உரிமைக் குரல்)

திரைப்படத்தில் தனக்கென இப்படி சில கொள்கைகளை பின்பற்றியது மட்டுன்றி, 1952ல் தான் இணைந்த திமுகவின் கொள்கைகளையும் படங்களில் புகுத்தினார், அந்த சமயத்தில் ஆளுங்கட்சியாக காங்கிரஸ் இருந்தும் கூட. அந்த துணிச்சல், வேறு எந்த நடிகருக்காவது இருக்குமா? அச்சம் என்பது மடமையடா.. நெஞ்சம் உண்டு நேர்மை உண்டு..., உன்னை அறிந்தால்... தூங்காதே தம்பி தூங்காதே... புதியதோர் உலகம் செய்வோம்... இப்படி அவரது பாடல்களை கேட்டால் போதும் ஆயிரம் தன்னம்பிக்கை புத்தகங்களை படித்து முடித்த உற்சாகம் மனதில் ஊற்றெடுக்கும்.

எம்ஜிஆரின் இந்த குணங்கள் தான், அரசியலிலும் அவரை உச்ச நிலைக்கு கொண்டு சென்றது. தமிழகத்தில் இருந்து மாநில கட்சியை சேர்ந்தவர்கள் மத்திய அரசில் அங்கம் வகிக்கும் வாய்ப்புக்கு 1977ம் ஆண்டிலேயே பிள்ளையார் சுழி போட்டு வைத்தவர் எம்ஜிஆர். மத்தியில் மொரார்ஜி தேசாயின் ஜனதா ஆட்சிக்கும் ஆதரவு அளித்தார். காங்கிரஸ் ஆட்சிக்கும் ஆதரவு அளித்தார். இது முரண்பாடாக தெரியவில்லையா? என்று கேட்டபோது, ‘நான் தனி ஆள் அல்ல. எனது விருப்பு வெறுப்பை பார்க்க. ஒரு மாநில முதலமைச்சர். எனவே, மாநிலத்துக்கு தேவையான உதவிகளை எப்படி பெற முடியுமோ அதை எப்படியும் பெறுவேன்’ என்பது அவரது பதிலாக இருந்தது. அந்த எண்ணம் தான் தமிழக மக்களிடம் இன்னமும் நிரந்தர முதல்வராக எம்ஜிஆரை அமர்த்தி வைத்திருக்கிறது.

அதேநேரத்தில், மத்திய அரசுக்கு வளைந்து கொடுப்பவரா? என்ற சந்தேகத்தை எழுப்பியவர்களுக்கு, ‘ராணுவம் வந்தாலும் எதிர்கொள்ள தயார்’ என மத்திய அரசுக்கு துணிச்சலாக சவால் விடுத்து மறைமுகமாக பதிலளித்தவர். இலங்கையில் உச்சகட்ட இனக்கலவரம் நடைபெற்றபோது போராளிகளுக்கு வெளிப்படையான ஆதரவு அளித்ததோடு விடுதலைப்புலிகள் இயக்கத் தலைவர் பிரபாகரனை சென்னைக்கு அழைத்து தனது சொந்த பணம் ரூ.5 கோடியை வழங்கியவர். பின்னாளில், இந்திரா காந்தி மூலமாக புலிகளுக்கு இந்தியாவில் பயிற்சி அளிக்க உதவியவர்.

அரிசி, உணவு, போக்குவரத்து என சாதாரண ஏழை மக்களுக்கு தேவையான அனைத்தையும் மிக நிறைவாகவே பூர்த்தி செய்தது, எம்ஜிஆரின் 10 ஆண்டு கால தொடர்ச்சியான ஆட்சி. எம்ஜிஆர் போலவே திரையுலகில் இருந்து அரசியலுக்கு வந்து கோலோச்சி விடலாம் என பலரும் கருதுகின்றனர். சிலர் முயற்சித்தும் பார்க்கின்றனர். அவர்கள் எல்லாம், ‘மனித நேயம், ஏழைகளின் மீதான அன்பு, எதிரியாக இருந்தாலும் அரவணைக்கும் குணம், தன்னம்பிக்கை, நாடி வந்தோருக்கு வாரி வழங்குதல், தேடி வந்தோருக்கு பசிப்பிணி போக்குதல் என நினைத்து பார்க்க முடியாத மாபெரும் குணங்களே அவரது நிரந்தர வெற்றிக்கு காரணம் என்பதை அறியாதவர்கள்.

இன்றளவும் தமிழக அரசியல் அரங்கில் எம்ஜிஆர் என்ற மூன்றெழுத்து மந்திரத்துக்கு இருக்கும் மரியாதை அளவிட முடியாதது. அவரது சமாதியை தினந்தோறும் சுற்றி வணங்கிச் செல்லும் மக்களே அதற்கு சாட்சி.

= வை.ரவீந்திரன்